Carlo Van Poucke

 

As a designer I am looking for a lost sense of simplicity and wonderment in daily life. The pure beauty of simple gestures like making coffee and drinking from your favourite mug.

Where other designers are working with the concept of multi-functionality I would rather go on a search to make objects of disarming honesty and purity. In that way I hope to make it possible to have a more emotional relationship with the object. An artful object that comes to life in its use. Simple daily gestures come from tradition and habit. But these days one is offered so many lifeless commercial alternatives that one need not be creative. I would like to make people aware of this lack of creativity in daily life. By going back to a basic design allowing people to make creative decisions on how to use an object rather than an object that already completely defines it’s use itself. In this way I consider the user to be the curator of their own personal museum.

It is for this personal museum that I want to make simple objects of pure beauty, objects to use, to cherish, to forget and to re-discover.

  

Als vormgever ben ik op zoek naar de verloren eenvoud en verwondering in het dagelijks leven. De pure schoonheid van een simpele handeling als koffie zetten en drinken uit je favoriete mok.

Waar anderen op zoek zijn naar zingeving voor hun ontwerpen in multifunctionaliteit wil ik juist de eenvoud onderzoeken. Op deze manier hoop ik meer ruimte te maken in een object voor een emotionele betekenis. De kunst ligt dan ook niet enkel in het object zelf maar vooral in het gebruik of de handeling (performance). In de handeling of gebruik komt het object tot leven. Handelingen die wij in huis verrichten, vloeien voort uit traditie en gewoonte. Tegenwoordig zijn we niet vaak meer op zoek naar onze eigen oplossingen maar grijpen we naar kant en klare, soms onpersoonlijke alternatieven. Ik wil mensen bewust maken van hun handelingen en de mogelijkheden daarvan. Door terug te gaan naar de basis in het product wordt het eigen initiatief weer gestimuleerd. Ik zie de gebruiker hier dan ook als een curator van het persoonlijke museum.

Voor dit museum maak ik eenvoudige dingen die een pure schoonheid bevatten. Objecten om te gebruiken, te koesteren, te vergeten en terug te herontdekken.